System Center Virtual Machine Manager 2008 kurulumunu başlatmak için kullanıcı izinleri bazında birkaç gereklilik bulunuyor.Normal bir kullanıcı ile kurulum yapmak istediğinizde
“To install the Virtual Machine Manager server, you must be logged on under a domain account that has administrative credentials on the local computer”
hatasını almalısınız.Aslında bu hatada belirtilen,kurulumu local admin olan bir domain hesabı ile gerçekleştirmeniz.Bildiğimiz gibi SCVMM ‘in çalışabilmesi için domain ortamına ihtiyacımız var.Sebebi ise active directory’nin bize sağladığı güvenlik.Peki o zaman ne tür bir hesap oluşturup kurulumu gerçekleştirebiliriz.? Yapmanız gereken;
-SCVMM sunucunuzu domain’e üye yapın.
-Bir domain user oluşturun ve bununla SCVMM login olun.
-Yüklemeyi başlatacak bu kullanıcıyı local administrator üyesi(Builtin\Administrators) üyesi yapın.
Bu işlemden sonra ilgili domain user ile kurulumu gerçekleştirebilirsiniz.
Hyper-V ile birlikte şu an için sunulan bir cloning seçeneği bulunmuyor.Ama clone işlemini farklı yollarla gerçekleştirebiliriz.Bunlardan birisi export/import yöntemi.Yöntem oldukça basit.Elimizde bir adet Server 2008 VM olduğunu düşünelim.Ve aynı şekilde bir Server 2008 daha oluşturmak isteyelim.Yapmamız gereken varolan VM’i export edip ardından hyper-v konsolu altında import etmek.Yalnız makinaların isimleri SIDleri aynı olacağından bu işi sysprep ile hatta abartarak unattend dosyasyıda ekleyerek sysprep işlemini otomatikleştirebiliriz.Şimdi nasıl import export yapacağımıza bakalım.Öncelikle konsol altında ilgili VM’inizin kapalı olması gerekiyor.Bu VM’e sağ tıklayarak export işlemini gerçekleştiririz.
Ardından export işlemini gerçekleştireceğimiz dizini seçeriz.
Varolan tüm konfigurasyonla birlikte sanal disklerin hepside kopyalandığı için bu işlem biraz uzun sürebilir.
İşlem bittikten sonra management konsolu altındaki actions tabından import seçeneğini seçeriz.
Varolan dizini seçeriz ve import işlemini gerçekleştiririz.
Bu işlemlerden sonra ilgili sanalınızı açabilirsiniz.Ama eğer benim gibi export/import ettiğiniz makinanın önceden alınmış snapshotları varsa hatayla karşılaşırsınız.Yeni sanal makinayı sağlıklı bir şekilde açabilmek için snaphot kısmından varolan snapshotları silmeniz gerekiyor.Bu silim işleminden sonra büyük ihtimalle uzunca bir merge dönemi geçireceksiniz.Ardından makinanızı sorunsuz şekilde açabilirsiniz.
SCVMM üzerinde host ekleme işlemlerinden sonra eğer clean bir kapatma yapmadıysanız Hyper-v altındaki sanal makinalarınız açılmayabilir.Aşağıdaki hatayı dönecektir.
‘Virtual Server 2008′ failed to start worker process: The extended attributes are inconsistent. (0×800700FF). (Virtual machine ID 0E25DCDD-B814-4C42-93F3-537DBF2B2767)
Virtual makinalarınızı yeniden başlatabilmek için yapmanız gerekel local agentları kaldırmak ve yeniden yüklemek.
Local agentları ,SCVMM içerisine host eklerken ekleyeceğimiz makina perimeter networkte yada domain dışarısında ise kullanıyorduk.
System Center Virtual Machine Manager’ın ne işe yaradığı hakkında kafanızda birşeyler oluşmuş olmalı.Şimdi isterseniz SCVMM içerisindeki her bir komponenti inceleyerek arka planda nasıl bir mimari var ona bakalım.
Aslında yukarıdaki resmi büyütüp incelerseniz varolan bütün komponentleri ve bunların birbirleriyle ilişkisini görebilirsiniz.Şimdi bunları teker teker inceleyelim.
Virtual Machine Manager Server:
Yukarıdaki resimde de gördüğünüz gibi VMM server yapının ortasında bulunmakta ve diğer componentlerin birbiriyle iletişimini sağlayan bir merkez görevi görmektedir.Bu komponentin ilk olarak mutlaka kurulması gereklidir.VMM server ,yönetilen bilgisayarlar üzerindeki dosya trasferleri ,komutlar,iletişimler vb gibi işlemlerden sorumludur.Bunuda yönetilen bilgisayarlar üzerinde bulunan agentlar sayesinde gerçekleştirir.
İlk kurulumla birlikte varsayılan olarak VMM Server aynı zamanda Library Server’dır.Library server’ın ne olduğunu ilerleyen yazılarda inceleyeceğiz.Kısaca bahsetmek gerekirse sizin harddisklerinizi,iso larınızı,hazır templatelerinizi barındıran bir kütüphane olarak düşünebilirsiniz.
Sol tarafına baktığınızda aynı zamanda VMM server kendi konfigurasyon bilgisini tutan bir SQL database ile birlikte çalışmaktadır.Buradaki ayarları VMM Administration Console ekranında görüntüleyebilir ve düzenleyebiliriz.
Virtual Machine Host:
Bu component aslında üzerinde virtual bilgisayarları barındıran fiziksel makinelerimizdir.VMM içerisine birden fazla VMHost ekleyebilirsiniz.Buda aslında SCVMM’in sağladığı kolaylığı gözler önüne seriyor.Bir fiziksel sunucu ve içindeki 5 sanal bilgisayarı yönetmek kimse için zor olmayacaktır.Ama 10 fiziksel sunucu ve her birinin içinde 5′er tane sanal bilgisayarınız olduğunda işte tüm bu fiziksel sunucuları SCVMM içerisine ekleyerek merkezi olarak yönetebilirsiniz.Kurulumla birlikte eğer sanal makina oluşturacaksınız önce bir fiziksek host belirtmeniz gerekiyor.
Virtual Machine Library Server:
Sonraki yazılarda daha ayrıntılı inceleyeceğimiz Library Server’da varolan componentlerden bir tanesi.Aslında temel olarak sanal makine oluşturabilmek için sahip olduğumuz bir depo gibi düşünebiliriz.Bu depo içerisinde bize yardımcı olmak için
-Virtual Hard Disk
-Virtual Floopy Disk
-ISO imajları
-Sanal Makina hazır şablonları
-Donanım Profilleri
-Kullanılmayan sanal makinalar
gibi dosyalar bulunuyor.Böylece sanal makina oluşturma işlemlerimizi oldukça hızlandıran bir yapıya kavuşuyoruz.
Virtual Machine Manager Administrator Console:
Yönetimsel işlemlerimizi gerçekleştirebileceğimiz konsoldur.Bu konsolu kullanarak sanal makinalar oluşturabilir,fiziksel hostların ve library lerin durumlarını monitor edebilir,global anlamda konfigurasyonları gerçekleştirebiliriz.Güzel yanı illaki aynı bilgisayar üzerinde olmak zorunda değil.Yönetim konsolunu başka bir bilgisayar üzerine kurarak yönetim işlemlerini buradan da gerçekleştirebiliriz.Aynı zamanda yine ilerleyen yazılarda göreceğimiz şekilde Powershell kullanarakda tüm bu yönetim işlemlerini scriptable hale getirebiliriz.
Virtual Machine Manager Self-Service Portal:
En beğendiğim bölümlerden bir tanesi.Tamamen kurulumu size kalmış bir component.Eğer karar verip kurarsanız son kullanıcının kendi sanal makinalarını oluşturabileceği bir web arayüzüne sahip olursunuz.Peki bu nerde işe yarayabilir? Mesela şirketinizde bir yazılım departmanı olduğunu düşünün.Buradaki arkadaşlar yazılımlarını farklı platformalarda kullanıp test etmek istiyor.O zaman hemen sanal bilgisayarları kullanarak onları memnun edebiliriz.Ama her istediklerinde sanal makine oluşturup onlara vermek yerine,onlar adına sanal makinaları delege ederiz.Sadece gerekli hakları veririz ve büyük bir iş yükünden kurtulmuş oluruz.Artık yazılımcılarımız web arayüzünden erişimi sağlayıp kendi sanal makinasını oluşturarak çalışabilir hale gelir.
Virtual Machine Manager Agent:
Hostların üzerinde bulunan sanal makinalarımıza kurduğumuz ajanlardır.Yaptıkları görev hostları ,library sunucusunu VMM ile haberleştirmektir.Siz bir virtual machine host yada library server eklediğinizde VMM otomatik olarak üzerine agent kurulumunu gerçekleştirecektir.
Bunlar VMM içerisindeki en önemli komponentler.İlerleyen yazılarda bu componentlerle ilgili senaryolara değineceğiz.
System Center Virtual Machine Manager 2007 üzerinde denemelerimizden sonra artık 2008 betası elimizde ve kurcalamaya devam ediyoruz.SCVMM ile yapabildiklerimizden bir taneside(belkide en önemlilerinden) fiziksel makinalarımızı sanal ortama aktarmak.Bu zaten yapılabilen birşeydi.Ama SCVMM’in bize sunduğu teknoloji ve arayüz bu zor process’i oldukça kolaylaştırmış durumda.İsterseniz bu yazıda P2V’nin nasıl çalıştığını kısaca inceleyelim.
Öncelikle convert işlemine geçmeden önce dikkat etmeniz gereken tabiki desteklenen işletim sistemleri.Çeşitli işletim sistemleri için online yada offline convert işlemleri mevcut.online-offline kavramını birazdan inceleyeceğiz.Şimdi bu işletim sistemlerine bakalım.
|
Operating System on Source Computer
|
P2V (Online)
|
P2V (Offline)
|
Not Supported
|
|
Microsoft Windows 2000 Server Service Pack 4 (SP4)
|
|
X
|
|
|
The Windows Server 2003 operating systems with Service Pack 1 (SP1)
|
X
|
X
|
|
|
The Windows Server 2003 R2 Standard Edition operating system
|
X
|
X
|
|
|
The Windows XP operating systems with SP1
|
X
|
X
|
|
|
The Windows Server 2003 R2 Standard x64 Edition operating system
|
|
|
X
|
|
The Windows XP Professional x64 Edition operating system
|
|
|
X
|
|
The Windows Vista operating system
|
|
|
X
|
|
The Microsoft Windows NT Server 4.0 operating system
|
|
|
X
|
Yukarıdaki tabloya göre öncelikle işletim sistemlerinizi gözden geçirmeniz gerekmekte.Eğer herhangi bir sorun bulunmuyorsa artık P2V işlemini gerçekleştirebilirsiniz.Bu işlemi gerçekleştirmek için etmelde iki yönteminiz bulunuyor.Online ve offline.Şimdi bu iki yöntemi inceleyelim.
Online Conversion:
Online dönüştürme işleminde kaynak bilgisayarı yeniden başlatmanıza gerek yok.Virtual Machine Manager , server 2003 ve xp’de bulunan VSS(Voluma Shadow Copy Service)’i kullanarak kaynak bilgisayarın uygulama seviyesinde bir imajını alıyor.Ve kaynak makinayı yeniden başlatmadan diğer sanal makinayı oluşturuyor.Online dönüştürme işlemi 5 basamaktan oluşuyor.
- Kaynak bilgisayar üzerine agent yüklenmesi
- Donanım konfigurasyonunun toplanması
- İmaj alma
- Düzeltme işlemleri
- Sanal makinanın oluşturulması
.gif)
Kaynak bilgisayar üzerine yüklenen agent o bilgisayarla ilgili donanım bilgilerini toplamaya başlar ve bunları en sonunda bir .xml dosyası olarak VMM veritabanına gönderir.Ardından VMM bu bilgilere bakarak convert edilecek bilgisayar bu işleme uygun mu değilmi kontrol eder.Ardından VSS ile her bir volumün imajı alınır.Varolan bilginin VMM’e taşınması daha önceden de aşina olduğumuz Background Intelligent Transfer Service (BITS) sayesinde gerçekleşir.Düzeltmeler bölümünde diskler sanal ortamda çalışmak için hazırlanır ve sanal makina son olarak oluşturulur.
Offline Conversion:
Aslında offline dönüştürmenin kullanılmasının temel nedeni VSS’nin desteklenmemesi .Buda yukarıdaki tabloda gördüğünüz gibi Windows Server 2000 için geçerli bir durum.Offline conversion içinde temelde 4 adımdan oluşur.
- Agent kurulumu
- VMM agent’ı kaynak bilgisayar üzerinde bir Windows PE imajı yükler ve boot kaydını düzenler.Böylece Windows PE üzerinden boot edilerek açılır.
-Fiziksel diskler stream edilmeye başlanır.
-Ardından düzeltme ve sanal makina oluşturma işlemleri gerçekleşir.
VSP/VSC/VMBus terimlerinin ne olduğuna kısaca değinelim.
Virtualization Service provider (VSP):
Windows Sunucu sanallaştırmasının bir komponenti olan VSP’nin asıl görevi parent partition üzerinde bulunmak ve donanım driverları ile direk olarak iletişime geçmektir.Child Partitionlar üzerinde çalışan aynı host üzerindeki sanal makinaların donanıma sağlıklı bir şekilde erişip erişmediğini kontrol eder.Aynı zamanda,birden fazla sanal makina tarafından gerçekleştirilen donanım erişimi/paylaşımının güvenliğinden de sorumludur.
Virtualization Service Client (VSC):
VSC child partition üzerinde çalışır ve her bir child partitiona sanal aygıtları sunmakla yükümlüdür.
VMBus:
VSP ve VSC ‘nin birbirleriyle haberleşmesini sağlayan yapıdır.
Hyper-V ile birlikte çalışırken bazen çıkan sorunları Hyper-V rolünü kaldırarak çözmeye çalışabilirsiniz.Yada Vmware gibi diğer sanallaştırma ürünleri Hyper-V ile birlikte çalışmayı sevmezler ve ikisini aynı işletim sistemi üzerinde çalıştırmakta zorlanırsınız.Bu sebeple benim yaptığım gibi dual boot şeklinde çift işletim sistemi kullananlarınız vardır eminim.Ama daha kolay bir yöntem bizi bekliyor.Boot işlemi sırasında varolan işletim sisteminizi hypervisor olmadan boot edebilme şansınız var.Bunun için artık boot işlemlerini tamamiyle kontrol edebildğimiz bcdedit komutu kullanacağız.
Mantıken yapmamız gerekn yeni bir boot girdisi oluşturmak ve bu girdiyede yükleme yaparken hypervisoru kullanmamasını söylemek.
bcdedit /copy {default} /d “No Hypervisor”
Bu komutun çıktısında bize girdinin GUID’e kopyalandığına dair bir çıktı verecektir.Benim işletim sistemimde(server 2008) aşağıdaki gibi bir çıktı verdi.
The entry was successfully copied to {benim guid numaram}.
Ardından bu GUID’i kopyaladım ve aşağıdaki komutu girdim.
bcdedit /set {benim guid numaram} hypervisorlaunchtype off
Bu komuttan sonra bir sorun yoksa The operation competed succesfully çıktısını alabilirsiniz.
Artık bilgisayarı başlattığınızda karşınıza bir boot ekranı çıkacak ve hypervisor olmadan yükleme seçeneğide(yukarıda belirttiğimiz No Hypervisor seçeneği) ekrana gelecektir.İlgili sorunu çözdükten yada gerekli işlemleri yaptıktan sonra tekrardan normal boot ile bilgisayarı hypervisor’lü haliyle başlatabilirsiniz.
Virtual Server R2 sanal networkler ile ilgili tüm ayarları .vnc dosyaları içerisinde saklıyordu.Fakat bu durum Hyper-V ile değişti.Artık bu ayarların tümü registry içerisinde ilgili anahtarların altında bulunuyor.Registry altında;
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\VMSMP
anahatına geldğimizde Parameters\SwitchList altında tüm sanal switchleri , Parameters\Niclist altında da tüm sanal network adaptör bilgilerini görebilirsiniz.
System Center ailesinin belkide en işlevsel üyelerinden biri olan Virtual Machine Manager’ın 2008 betası şu anda indirebilir durumda.
Eğer sanal teknolojilerle ilgileniyorsanız yada yapınızda birden fazla sanal makinelerinizin yanında bunların bulunduğu birden fazla host makinanız varsa bir süre sonra yönetim aşamsında zorluklar yaşayabilirsiniz.İşte buna bir çözüm olarak gelen VMM ürünü bunun dışındada bize bir çok yeni özelliği sunmaktaydı.İlk olan 2007 sürümünü kurcaladıktan sonra artık elimizde SCVMM 2008 demosu bulunuyor.Peki 2008 ile birlikte gelen yenilikler neler?
Windows Server® 2008’de işletilebilen VM desteği
• System Center Virtual Machine Manager 2008; Windows Server 2008 ve Microsoft Hyper-V™ Server’a ait temel özelliklerden ve hizmetlerden tam anlamıyla yararlanmak üzere tasarlanmıştır. Bu özellikler arasında Hyper-V’ye ait 64-bit mimari, saldırılara karşı sağlamlaştırılmış güvenlik modeli, yük devretme kümesi desteği (aşağıdaki kısmı inceleyin) ve diğerleri yer almaktadır.
• Virtual Machine Manager 2008 (VMM), Hyper-V işleten ana sistemlerin yönetimini destekler; VMM ayrıca, VMM 2008 konsolu üzerinden Hyper-V etkinleştirmesi uzaktan yapabilir.
• VMM 2008, hata toleranslı ve küme tanıyan sanal aygıtların oluşturulmasına olanak tanıyabilmek için Windows Server 2008′nin yeni kümeleme desteği ile bütünleşir.
• VMM 2008, hem Intelligent Placement, Self-Service Portal ve bütünleşmiş Kitaplık gibi VMM’e özgü fonksiyonlar sağlar, hem de bütün Hyper-V fonksiyonlarını destekler.
Çoklu sağlayıcı sanallaştırma platformu desteği
• Hyper-V desteğine ek olarak VMM 2008, VMware ESX altyapısı ve Microsoft Virtual Server üzerinde işletimi yapılan sanal aygıtlara verdiği destek sayesinde çoklu hipervizör yönetimini tek bir araç içerisinde birleştiriyor.
• VMM 2008, sanal aygıtların VMotion üzerinden herhangi bir aksama süresi yaşamadan sanal hostlara aktarılması dahil olmak üzere, VMware Virtual Center ile bütünleşme yoluyla VMware VI3 için geniş kapsamlı destek sunuyor.
• Intelligent Placement, pekiştirme aday önerileri ve diğerleri gibi VMM 2008’e özgü özellikler, herhangi bir desteklenen platform üzerinde sanallaştırılmış altyapıya karşı işletilebilir.
• Ayrıca Hyper-V, VMware ESX ya da Virtual Server uygulamaları üzerinden özelleştirme ve otomasyon için Windows PowerShell™ kodları da desteklenmektedir.
Performans ve Kaynak Optimizasyonu
• Performans ve Kaynak Optimizasyonu (PRO), donanımlarda, işletim sistemlerinde ve uygulamalarda tespit edilmiş hata senaryolarına ya da zayıf yapılandırılmış bileşenlere dinamik bir şekilde yanıt verebilecek bir VMM özelliğidir.
• PRO etkinleştirilmiş Yönetim Paketleri yoluyla ve System Center Operations Manager’a ait kapsamlı görüntüleme yetenekleri ile uyumlu bir şekilde çalışarak PRO, bir yöneticiyi sağlıksız bir sistem veya uygulama durumuna karşı uyarabilir ve önerilen düzeltme eylemini bildirebilir; ya da otomatik olarak tepki veren ve kendini yenileyen bir sistem oluşturarak bu duruma yanıt verebilir.
• PRO ile kullanılabilen çok daha yüksek tanelilik seviyesi sayesinde, donanım, işletim sistemi ve uygulama değişkenlerinden oluşan geniş bir ağ, PRO’yu düzeltme eylemi almak üzere tetikleyebilir.
• VMM 2008’in bir özelliği olarak PRO yetenekleri aynı zamanda VMware ESX ya da Virtual Server aygıtları için de uygundur; böylelikle yöneticilerin kullandıkları sanallaştırma platformuna bakmaksızın sanallaştırılmış ortamlarının tamamını yönetmelerine izin verilir.
“Yüksek Erişilebilirlik” Sanal Aygıtları için Host Küme Desteği
• Yük devretme kümelerine verdiği yüksek ölçüde genişletilmiş destek sayesinde VMM 2008, görev odaklı sanal aygıtların yönetimi için “yüksek erişilebilirlik” yeteneklerini geliştirir. VMM 2008 artık küme tanıyabilmektedir; diğer bir deyişle Hyper-V host kümelerini tek bir birim olarak algılayıp yönetebilmektedir.
• VMM’in bu sürümünde mevcut olan yenilikler arasında, kümeye eklenen ve kümeden kaldırılan sanal hostların otomatik olarak tespit edilmesi, böylelikle yöneticiler bu fonksiyona harcadıkları emeğin azaltılması da bulunmaktadır.
• VM 2008 kapsamında yüksek bir erişilebilirliğe sahip sanal aygıt yönetimi (HA VM) yapmak artık çak daha kolaylaşmıştır. Bundan böyle bugüne kadar sunulan karmaşık çoklu adımlı manuel süreçlere veda edebilirsiniz; bir yöneticinin tek bir onay kutusuna tıklaması bir VM’i yüksek erişilebilir kılmak için yeterlidir. Perde arkasında VMM sözü edilen HA VA’nın yönetimini yapmaktadır; bu bağlamda VMM 2008’e ait Intelligent Placement özelliğini, sadece yeni oluşturulmuş HA VM için bir host kümesi parçası olan hostlara öneri vermek üzere yönlendirmek de yer alır.
• VMM 2008’e ait gelişmiş HA VM yönetim özellikleri arasında; küme yedeklerinin, harfsiz disk sürücülerin, misafir kümelerin diğerleri arasında belirlenmesi ve yönetimi gibi çeşitli küme ilişkili görevler için, Failover Cluster Management Console (Yük devretme Küme Yönetim Konsolu) da yer almaktadır.
• VMM 2008 bunun yanında küme devrelerinin VMware ESX Sunucuları olduğu VMware host kümelerini de destekler.
VMM 2008 içindeki Diğer Değişiklikler
• Yeniden tasarlanmış yönetim izinleri motoru; tam yetkili bir yöneticiye ait yönetim yeteneklerini koruyan, fakat tasarlanmış sanal ana sunucu alt seti gibi daha düşük sorumluluk kapsamında tutan “atanmış yönetici” görevinin oluşturulması.
• PowerShell arabirimi ve commandlet’lerine kullanıcı erişimi de içeren, Self-service Portal için bütünüyle yeniden tasarlanmış ve yeniden yaratılmış web arabirimi.
• Misafir sanal aygıtlarda, Windows Server 2008 ve Windows Vista® işletim sistemleri desteği ve aynı zamanda bu misafir işletim sistemleri için Fizikselden Sanala (P2V) ve Sanaldan Sanala (V2V) çevrimlerine de destek verir.
• VMM 2008′in bir özellikle “güvenilir” etki alanının parçası olmayan etki alanı katılımlı sanal altyapı yönetimi yapmasına izin veren güncellenmiş ağ izinleri ilkeleri.
• Ek PowerShell commandlet’leri ve “kod görüntüleme” denetimleri.
• Genel olarak yenilenmiş ve “estetik açıdan geliştirilmiş ” VMM 2008 kullanıcı arabirimi ile yönetim konsolu.
Hyper-V tamamiyle sanallaştırma ve management üzerine yöneldiği için sanal makinalarınızda ne yazıkki ses kartı bulunmuyor ve sizde ses kartı ekleyemiyorsunuz.Bu aslına bakarsanız sanallaştırma üzerine giden bir yapıda pekte bir kayıp olarak görülemez.Çünkü önemli servisleri barındıran bir sanal sunucuda ses kartı olup olmaması çok fazla fark etmeyecektir.
Ama yinede sanal makinanızda illa ses duymak istiyorsanız farkı bir yöntem izleyebilirsiniz.
Sevgili Serhat Hyper-V: VM’ler Üzerinde USB Port Kullanımı yazısında sanal makinalarınız üzerinde USb portlarını kullanabilmek için RDP kullanabileceğinizden bahsetmiş.Aynı işlemi ses kartı içinde sorunsuzca uygulayabilirsiniz.
Yapmanız gereken sanal makinanıza Remote Desktop Connection ile erişmek.Erişim penceresinde Local Resources sekmesinde “Remote Computer Sound” ayarını “Bring To this Computer” şeklinde ayarladıysanız RDP bağlantısı gerçekleştirdiğiniz anda log on olduğunuzda Windows açılış müziğini duyabilirsiniz.
RDP bağlantısı kestiğinizde ve Hyper-v manager üzerinden erişimlerinizde ise aynı şekilde ses desteği kesilecektir.
Hyper-V altında çalışan sanal bir makineye yeni bir harddisk eklemek istediğinizde sizi bir sihirbaz karşılayacaktır.Bu sihirbaz sayesinde varolan disk tiplerinden bir tanesini seçerek disk ekleme işlemini gerçekleştirebilirsiniz.Peki bu disk tipleri nelerdir bir inceleyelim.
Sihirbaz açıldığında aşağıdaki 3 disk tipi seçenek olarak bize sunulur.
Dynamically Expanding: Altında yatan temel düşünce yer sıkıntısını azaltmaktır.Yani ihtiyaca göre yer kullanır..vhd dosyalarınızın boyutu ilk oluşturulduğunda normak bir diske göre oldukça küçüktür.Bu diske veriler eklendikçede büyümeye devam eder.Fakat aynı işlem küçülme için otomatik gerçekleşmez.Yani sanal ortamda bu diskten bir veri sildiğinizde .vhd dosyasını boyutu otomatik olarak küçülmeyecektir.Bunun için varolan disk üzerinde edit’e tıklayarak compact işlemini gerçekleştirmeniz gerekiyor.
Fixed Size:Performans bakımında dinamik disklere göre daha uygundur..vhd dosyası disk boyutu olarak belirlediğiniz boşluğu kullanır.Bu dosyanın boyutu içerdiği veriye göre fixed biçimde kalacaktır.Edit butonunu kullanarak boyut arttırıma gidebiliriz.
Differencing: Bu disk tipinin en güzel özelliği başka bir disk ile parent-child ilişkisine girmesi.Parent disk üzerinde herhangi bir etki bırakmayacak şekilde değişiklikleri gerçekleştirebilirsiniz.Bu şekildede değişiklikleri geri almanız oldukça kolaylaşacaktır.
Hyper-V kullanan çoğu kişi varolan sanal makinalarını yönetmek için doğal olarak Hyper-V manager konsolunu kullanıyor.Bende aynı şekilde bu konsol üzerinden işlemlerimi gerçekleştiriyorum.Ama bazılarımızın haberinin olmadığı bir yöntem daha var.Virtual Machine Connection aracı.Aslına bakarsanız bu araçta hyper-v management konsolu ile aynı yerde bulunuyor.
c:\Program Files\Hyper-V dizini altına indiğinizde vmconnect.exe isminde bir dosya görebilirsiniz.Çalıştırdığınızda sizi aşağıdaki gibi RDP benzeri bir pencere karşılayacaktır.
Tek yapmanız gereken ilgili sunucuyu seçtikten sonra alt tarafta sanal makinalarınızı listelemek ve istediğinize bağlanmak.
Aynı şekilde parametreleride kullanabilirsiniz.vmconnect ile birlikte gelen parametreler;
<servername> <vmname> <vmguid> <count>
Lisanslama bildiğimiz gibi başlı başına bir dünya.Birde bunun içine sanallaştırma teknolojisi girdiğinde kafalar bazı zamanlarda oldukça karışabiliyor.Sanal ortamlarda kullanılan Microsoft ürünleri (Microsoft Hyper-V,Microsoft® Virtual Server 2005 R2) yada 3.party uygulamalar altında çalışan işletim sistemleri için lisanslama modellerini açıklayan aşağıdaki döküman oldukça işinizi görecektir.
Licensing Microsoft Server Products in Virtual Environments
Hyper-V ile varolan kablosuz network kartınıza bağlanmak için ufak bir takla atmanız gerekebilir.ICS yani internet connection sharing ile bunu gerçekleştirebiliriz.Yapmamız gereken yeni bir network oluşturmak ve bunu kablosuz network kartımızı üzerindenn ICS ile çıkarmak.
http://www.anilerduran.com/index.php/2008/virtual-network-manager/
yazısında nasıl network oluşturabileceğimizden bahsetmiştik.Şimdi yapmamız gereken Virtual Network Manager’a girmek ve bir isim belirleyerek internal bir network oluşturmak.Ardından network sharing center’a uğrayıp manage network connections ‘a tıklarız.Kablıosuz network kartınızı burada görmeniz gerekmekte.NIC’in özelliklerine geliriz ve Allow other network users to connect through this computer’s Internet connection kutucuğunu işaretleriz.
Bu işlemden sonra virtual makineleriniz wireless network adaptörlerinizi kullanarak internete çıkabilirler.
Hyper-V çalıştıran bir sunucuda birçok virtual network oluşturarak çeşitli bağlantı kanalları oluşturabiliriz.Bu bağlantılar tabiki sizin yapınıza uygun şekilde olacaktır.Örneğin sadece çalışan sanal makinelerin birbirleriyle haberleşebilmesi(virtual network)..Sanal makinelerin üzerinde bulunduğu sunucu ile sanal makinalar arasında(internal network)..Fiziksel network kartı kullanılarak oluşturualn fiziksel network ile sanal makine arasında(external network)
Tüm bu network bağlantı şekillerini oluşturabilmek için hyper-v kurulumu ile birlikte gelen Virtual Network Manager’ı kullanabilirsiniz.Hyper-V manager konsolundan erişebileceğiniz Virtual Network Manager ile bir network eklemek istediğinizde basitçe yapmanız gerekenler;
-Hyper-V konsolunu açmak,
-Actions menusunden Virtual network Manager’ı seçmek
-Create Virtual Network altında istediğimiz network tipini belirlemek
-Son olarakda add ile ekleme işlemini gerçekleştirmek.
Aynı şekilde varolan networklerin üzerine tıklayarak modify işleminide gerçekleştirebilirsiniz.
Birçok senaryo gelebilir aklınıza.Vista DVD’sinden otomatik kurulum yapmak istiyorsunuz yada biraz daha komplike olarak,sysprep çalıştırıp SID,computer name vb leri atıp bilgisayarı yeniden başlattınız.Amacınız bu haldeyken bilgisayarın bir imajını alma ve diğer varolan tüm bilgisayarlara dağıtma.Tabiki Vistada artık 3.party imaj programları yerine imagex’i kullanabiliriz.Bunun için şu yolu izleyelim.Bir windows PE cd’si oluşturalım.Sonrasından bunu DVD’den unattend kurulum içinde kullanabiliriz.Bu Windows PE’yi oluştururkende içerisine imagex’i gömelim.Böylece syspreplenmiş ve açılmayı bekleyen vistanın imajını tam ara noktadayken Windows PE cd’si ile başlatarak imagex kullanıp alalım.Bunun için tabiki imagex entegre edilmiş bootable bir windows PE oluşturmamız gerekiyor.
Öncelikle elinizde WAIK(Windows Automated Installation Kit) olmak zorunda.Ardından başlat/programlar/windows pe tools command promt’u açarız.Sırasıyla
-copype.cmd x86 c:\winpe_x86
-copy “C:\Program Files\Windows AIK\Tools\x86\imagex.exe” “C:\winpe_x86\ISO
komutlarını girelim.Ardından C:\winpe_x86\ISO dizini altında wimscript.ini isminde bir dosya oluşturalım ve içine
[ExclusionList]
ntfs.log
hiberfil.sys
pagefile.sys
“System Volume Information”
RECYCLER
Windows\CSC
[CompressionExclusionList]
*.mp3
*.zip
*.cab
\WINDOWS\inf\*.pnf
dizinlerini girelim.Artık isomuzu oluşturabiliriz.Tabiki bunuda WAIK sayesinde yapabiliyoruz.
-oscdimg -n -bC:\winpe_x86\etfsboot.com C:\winpe_x86\ISO C:\winpe_x86\winpe_x86.iso
komutuyla dizin altına iso dosyamızı oluşturduk.Artık bu iso’yu cdye yazarak imagex entegre edilmiş bir Windows PE cd’sine sahip olabiliriz.
Windows Deployment Services’in en güzel özelliği kurulumlarımızı otomatikleştirmek.Fakat RIS’de ve WDS’de dikkat ettiyseniz standart bir konfigurasyon yapıp image ve boot dosyalarınızı oluşturup birde unattend.xml oluşturmanıza rağmen client tarafında network boot birinci seçenek ise F12′ye basılmasını isteyecektir.Bana göre full otomatik bir kurulumun mantığına aykırı olan bu özelliği tabikide WDS üzerinden alt edebiliyoruz.Yapmamız gereken WDS konsolunda ilgili sunucunun özelliklerine gelerek boot sekmesinde default boot program olarak
Boot\x86\pxeboot.n12
seçmek olacaktır.Bu ayarlamadan sonra client eğer networkten boot edilecek şekilde ayarlandıysa otomatik olarak network boot’u seçerek WDS’ye bağlanacak ve windows PE ile işlemlerini gerçekleştirecektir.
Windows Deployment Services , önceki sürüm olan RIS’ın geliştirilmiş versiyonudur diyebiliriz.WDS sayesinde varolan vista kurulumlarımızı otomatikleştirebilir ve network üzerinden toplu kurulumları gerçekleştirebiliriz.Yani her client üzerine elimizde DVD ile gitmemize gerek kalmayacaktır.Peki WDS’nin RIS’ten farkları nelerdir? Şöyle kısa bir inceleme yapacak olursak;
- Windows Vista ve Windows Server 2008 deploy imkanı
- Windows PE isimli boot işletim sistemi
- Windows image (.wim) dosyalarını kullanarak image bazı kurulumlar
- Geliştirilmiş PXE sunucu desteği
- Boot edilecek işletim sistemlerinin seçildiği menudeki yenilikler
- İmajların seçildiği kullanıcı ekranındaki grafiksel yenilikler
- Windows Deployment Services Microsoft Management Console (MMC) eklentisi ve WDSUTIL komut aracı
Diğer yazılarda WDS ile ilgili ayrıntılara girebiliriz.Bu yazıda ise Server 2003 üzerinde çalışan bir WDS için kullanılan sunucu mode larını inceleyeceğiz.RIS ve WDS arasındaki geçişlerde bu mode ların iyice anlaşılması ve ilişkilerin kurulması oldukça önemlidir.
Öncelikle WDS çalışan sunucunuzun hangi modda çalıştığını kontrol edin isterseniz.Bunun için en kolay yol WDSUTIL aracı.Komut isteminde;
WDSUTIL /get-server /show:config
yazarak yada konsoldaki sunucu özelliklerinden general tabına gelerek çalışılan mod bilgisi öğrenilir.
Şimdi varolan Mode ları inceleyelim.
Legacy Mode:
Bu mode RIS’in karşılığıdır diyebiliriz.Aslında WDS’nin piyasaya sürülmesinin sebebi Vista ve server 2008 deploymentlarını gerçekleştirebilmemiz içindi.Eğer yapımızda bu işletim sistemleri yoksa biz WDS’yi legacy modda kullanarak RIS gibi davranmasını sağlayabiliriz.Bu modda çalışmak için ilk önce RIS’i kurup konfigure etmelisiniz.Ardından WDS kurulumu yapıp konfigure etmeden legacy modda çalışabilirisiniz.
Mixed Mode:
Bu modda çalışırken rısetup ve riprep imajları ile çalışabilir aynı zamanda WDS kullanarak .wim uzantılı imajlarlada deployment gerçekleştirebilirsiniz.Bu modda çalışmak için bir RIS sunucu üzerine WDS konfigure edilir ve eski RIS imajları düzenlenebilir.
Native Mode:Bu mod içerisinde çalışırken yalnızda WDS ile birlikte geklen windows image dosyaları(wim) üzerinde çalışabiliriz.Bu modda çalışmak içinde mantıken RIS’in kurulu olduğu ama konfigure edilmediği bir sunucu üzerine WDS konfigurasyonu yapmamız gerekli.Eğer RIS konfigure edilmişse öncelikle uninstall edilmesi gerekir.
Birde unutmadan şuna değinelim.Bildiğimiz gibi RIS’de BOOT işlemleri için OSCHOOSER kullanılıyordu.WDS’de ise bu yerine Windows PE’ye bıraktı.legacy mode altında yalnızca OSCHOOSER , mixed modda her ikisi birlikte,native modda ise sadece Windows PE çalışacaktır.
ve 153 yorum bulunmaktadir.
